Heb vandaag wat rondgewandeld in Yaoundé, de hoofdstad van Kameroen. Wat opvalt is dat van het WK nog steeds niet veel valt te merken. Waar in Nederland zowat elke horecagelegenheid en tenminste één woning per straat al ver vóór de aanvang van het toernooi pijn deden aan je ogen van het oranje, zijn het in Yaoundé alleen de adverteerders op de talloze billboards die zich bewust lijken te zijn van het toernooi in Zuid-Afrika. Opmerkelijk detail: de hoofdsponsor van de Ontembare Leeuwen is het belbedrijf Orange...
Dat het toernooi nog niet erg lijkt aan te slaan bij de bevolking zelf kan te maken hebben met het pessimisme waarmee de Kameroenezen de wedstrijden van hun nationale équipe tegemoet zien, maar hangt waarschijnlijk meer samen met het feit dat de meeste mensen hier wel wat beters te doen hebben dan zich al weken van tevoren druk te maken over het nakende voetbalfestijn. Zorgen dat ze elke dag te eten hebben, bijvoorbeeld.
Dat wil niet zeggen dat voor de wedstrijden die inmiddels gespeeld zijn geen belangstelling bestond. Je ziet en hoort overal tv's aanstaan waarop de wedstrijden te zien zijn. Mijn vriend Louis Tsanga en ik waren, zoals gebruikelijk, per toyotabusje naar Yaoundé gereisd en onze terugreis naar Obala viel samen met de eerste helft van de wedstrijd Nigeria-Argentinië, met als gevolg dat we het busje, waar naar goed Afrikaans gebruik meer dan twintig personen in geperst waren, vooral moesten delen met vrouwen en kinderen.Wat ik bij terugkomst zag van de tweede helft bevestigde mijn gevoel dat de Argentijnse équipe de haar toegedichte favorietenrol bepaald niet verdient. Ik ben natuurlijk geen voetbalverslaggever van nature, dus ik zal er wel geen verstand van hebben, maar op mij maakte de ploeg een ongeorganiseerde indruk. Lionel Messi, die in de ogen van de vermeende experts een van de sterren van het toernooi zou worden, kon zo te zien geen moment zijn stempel op de wedstrijd drukken.
Een ander team dat zich wat mij betreft volstrekt ten onrechte een favorietenrol heeft toegedicht, Engeland, bewees gisteren eveneens zijn bescheiden feitelijke status. De Engelsen lijken voortdurend te vergeten dat hun voetballers in hun eigen Premier League en in de Europese clubcompetities weliswaar schitteren, maar dat ze daar omringd zijn door de crême de la crême van het internationale voetbal. Ze lijken daardoor beter dan ze in werkelijkheid zijn, zoals gisteren pijnlijk werd aangetoond door het elftal van de Verenigde Staten, dat met beperkte technische middelen maar met een goede organisatie opmerkelijk eenvoudig standhield tegen de Engelse 'sterren'. En wat die keeper in een nationaal elftal elftal te zoeken heeft, is mij een raadsel. De zondagskranten zullen smullen van zijn ongelooflijke blunder bij het Amerikaanse tegendoelpunt.
Met afstand de beste wedstrijd van het toernooi was wat mij betreft tot dusver het openingsduel tussen Zuid-Afrika en Mexico, waarbij de Zuidafrikanen, toen ze in de tweede helft eenmaal de zenuwen van zich afgeschud hadden, technisch en taktisch indrukwekkend voor de dag kwamen. Dit team kan het ver schoppen in het toernooi als ze op dit niveau blijven voetballen.
Maandag de eerste wedstrijden van Oranje en de Ontembare Leeuwen. Ik ben benieuwd...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten