Sprietantenne

De afgelopen twee dagen waren nogal frustrerend voor de voetballiefhebbers hier in huize Tsanga. Normaal gesproken kunnen we hier een stuk of twaalf kabelzenders bekijken, maar de leverancier van de kabelbeelden kampte klaarblijkelijk met technische problemen, waardoor we van eergisteren tot gisteravond verstoken waren van de meeste tv-zenders. Alleen de twee netten van CRTV, de nationale publieke omroep, konden ons bereiken via een geímproviseerde buitenantenne, die bestond uit twee stevige stukken ijzerdraad, bevestigd aan een versleten coax-kabel.
Wie oud genoeg is om zich te herinneren hoe problematisch het was om min of meer heldere beelden te ontvangen op een tv met een ouderwetse sprietantenne, kan zich enigszins de inspanningen voorstellen die zoon des huizes Razi moest verrichten om ons van beeld te voorzien. Staande op een keukenstoel op de betonnen veranda manipuleerde hij de antennesprieten op aanwijzing van de kijkers binnen. Het beste beeld kregen we als hij een onmogelijke pose aannam, waarbij hijzelf onderdeel vormde van het antennesysteem - zoals je vroeger bij een tv met sprietantenne altijd het beste beeld kreeg als je op één been ging staan en intussen met je vrije hand het plafond probeerde aan te raken, wat het kijkgenot niet bevorderde.
Het gevolg was dat we naar drie wedstrijden hebben zitten kijken met beeld dat voornamelijk uit kleurige 'sneeuw' bestond en dat we voor het verloop van de gebeurtenissen op het veld waren aangewezen op de commentatoren, en dat was evenmin altijd al te helder, omdat we bij vlagen de Franstalige en Engelstalige commentatoren tegelijkertijd ontvingen.
Gisteravond was de kabelservice hersteld, zij het met horten en stoten, zodat we konden bekijken hoe Engeland zichzelf kansloos voetbalde tegen Algerije. Ik had liever Duitsland-Servië bekeken...