Tembare Leeuwen

Wiens schuld was het dat Kameroen tegen Japan maar geen vuist kon maken? In huize Tsanga, Obala, Kameroen, waren de meningen verdeeld. Iedereen was het er echter over eens dat de in dit geval nogal tembare Leeuwen een bijzonder slechte wedstrijd hadden gespeeld.
Kwam dat doordat coach Paul Le Guen Njitap (Gerimi) buiten de basiself had gelaten?
Nadat hij in de tweede helft in het veld gekomen was ging er van het elftal van Kameroen meer dreiging uit, dat is waar.
Kwam het doordat sterspeler Samuel Eto'o 'mal placé' was door de coach en dientengevolge onvoldoende tot zijn recht kwam? Eto'o's effectieve bijdrage aan de wedstrijd bestond uit één briljante passeerbeweging waarmee hij twee Japanners op het verkeerde been zette, gevolgd door een uitstekende voorzet die helaas niets opleverde.
Of kwam het doordat Paul Le Guen er eenvoudigweg niet in geslaagd is van een verzameling technisch en fysiek bijzonder sterke spelers een eenheid te smeden? Het spel van de Ontembare Leeuwen maakte gedurende de hele wedstrijd een rommelige en ongeorganiseerde indruk, dus misschien was het dat wel.
Samuel Eto'o toonde zich in elk geval verre van vriendelijk tegenover de Kameroenese tegenhanger van Bert Maalderink, de dommevragensteller van de NOS. Op de vraag wat de équipe moest veranderen om in de volgende wedstrijden beter voor de dag te komen, antwoordde hij nogal bits: "Als ik dat wist zou ik het in elk geval niet aan jou vertellen!"
Dat leidde tot commentaar in de huiskamer over hoe 'mal élevé' (slecht opgevoed) de Interspeler wel niet was, tussen de heftige discussies door over precies de vraag die Eto'o weigerde te beantwoorden. Intussen drukten de tv-commentatoren van Canal+ de inwoners van Kameroen met de neus op het vermeende feit dat hun nationale elftal sinds het sensationale WK van 1990 al elf wedstrijden op rij niet meer gewonnen heeft in de eindronden van een wereldkampioenschap - een statistsiche vergissing, want in 2002 wonnen 'les Lions' met 1-0 van Saoedi-Arabië. Twee of drie kansen in een hele wedstrijd tegen een toch betrekkelijk zwakke tegenstander als Japan doet voor de rest van dit toernooi echter andermaal het ergste vrezen.
"On va vous gagner", kreeg ik eerder deze week te horen in de studentenwijk van Yaoundé. Een al te optimistische gedachte, zo lijkt het.
Over Oranje raakt men hier intussen niet uitgepraat. De 2-0 zege op de taaie Denen heeft indruk gemaakt. Terecht dacht ik zo, want het elftal van Van Marwijk slechtte de stevig geconstrueerde Deense veste met geduld en beleid, zoals het ware professionals betaamt. Hoe Kameroen van de door Morten Olsen uitstekend gecoachte Scandinaviërs moet winnen, is eigenlijk iedereen een raadsel, maar de commentatoren blijven optimistisch, al lijken mijn huisgenoten de moed al te hebben opgegeven.