Een bijzondere voorbereiding

De ploeg van Kameroen bereidt zich op een nogal bijzondere manier voor op het WK. Waar de meeste voetbalbonden hun best doen om hun équipe zoveel mogelijk van de buitenwereld af te schermen teneinde de concentratie van de spelers niet te verstoren, vond de Kameroense bond het nodig zijn Ontembare Leeuwen uit te zwaaien met een grandioze 'hommage' die ook nog eens live op de televisie werd uitgezonden. En dat nadat de ploeg 's middags al een wedstrijd had afgewerkt van het 'tweede' tegen het 'eerste', die door de B-ploeg met 2-1 werd gewonnen.
Vanuit Europees perspectief viel op het evenement van gisteravond, dat bestond uit een diner, afgewisseld met muziek, dans en speeches, wel het een en ander aan te merken. Om te beginnen waren de spelers verdeeld over een aantal tafels met notabelen, met aanvoerder Samuel Eto'o aan de tafel met de hoogstwaardigheidsbekleders. Wij zouden zeggen dat dat niet goed kan zijn voor de moraal en het groepsgevoel. Hier zeggen ze dat het voor 'jalousie' zorgt, een emotie waarvoor men in Afrika klaarblijkelijk erg ontvankelijk is.
Daarnaast nam het hele gebeuren nogal wat tijd in beslag, wat de vorm van de équipe evenmin ten goede zal komen. Ik vroeg me ook af of een nogal derderangsuitvoering van een aria uit Bizets Carmen door het plaatseljke operakoor bij profvoetballers op een gewillig oor kan rekenen.
De Engelstalige tv-presentratrice legde nogal de nadruk op de steun die de Ontembare Leeuwen in haar ogen van het Opperwezen zullen ontvangen - een nogal dubieuze stelling als je bedenkt dat God, als hij al in voetbal geïnteresseerd is, de voetbalboeven uit Italië al vier keer wereldkampioen heeft gemaakt.
Haar mannelijke en Franstalige collega-presentator liet intussen weten er niet aan te twijfelen dat 'onze voorouders trots zullen zijn' op wat de Leeuwen in Zuid-Afrika gaan presteren. Hij kreeg bijval van minister van Sport Michel Zoah, die verklaarde 'deze keer de goede keer zal zijn, beter dan 1990' (toen Kameroen op een haar na de halve finale haalde).
Intussen ondermijnde 'humorist' Thomas Nguijoh het gezag van coach Paul Le Guen door Ajacied Eyong Eno op te roepen te 'pingelen, pingelen en nog eens te pingelen'. "Ik weet dat de trainer er niet blij mee zal zijn, maar wij zijn er dol op."
Naar hier in Kameroen verluidt, was het hele spektakel een traditionele aangelegenheid. Blijkbaar werd in vroeger tijden, als de krijgers van de stam zich op jacht of op het oorlogspad begaven, hun voor vertrek een feest aangeboden waarin de stamoudsten en overige stamleden poogden hun een hart onder de riem te steken met het oog op de vele gevaren die de jonge helden tegemoet konden zien.
Zo heel gevaarlijk is een WK voetbal natuurlijk niet, vergeleken bij een olifantenjacht of een stammenoorlog - sterker nog, bij slecht presteren zijn de gevaren die de ploeg thuis te wachten staan, waarschijnlijk groter dan wat ze in Zuid-Afrika kan overkomen. Maar wellicht heeft het samenzijn de Ontembare Leeuwen genoeg hart onder de riem gestoken voor een succesvol WK...